Schaamteloos…

Vorige week schreef ik een blogje over de dingen waar ik me (onder andere) schuldig over voelde. Met als resultaat dat ik me schuldig voelde over het feit dat jullie allemaal zo hard jullie best deden om me op te beuren. Zo lief! Dus vandaag een blogje met een wat eigenwijzere instelling. Ik heb geprobeerd de lijfspreuk van lieve Iris over te nemen en vaker ‘Nou en!’ te denken.

Lijstjes zijn altijd fijn, helemaal als het lijstjes zijn met dingen waar ik me NIET voor schaam en waar ik me NIET schuldig over voel. Here we go!

Ik voel me niet schuldig omdat ik weinig sport. Ik weet dat het goed voor je is en ik heb wel mijn fases gehad, maar at the end of the day ben ik niet zo’n bewegend typje. Ik word niet zen van yoga en ik krijg geen runnershigh van hardlopen. AND THAT’S OK!
Ik voel me niet schuldig omdat ik commercieel ben. Ik vind het fijn als veel mensen mijn blogjes lezen waar ik zo hard aan gewerkt heb, dat de TC FEELGOOD BOX twee keer op rij is uitverkocht en dat ik er zoveel mensen blij mee heb gemaakt. Ik ben grafisch ontwerper en ik ben het dus gewend om met een opdrachtgever in mijn achterhoofd te werken. Natuurlijk maak ik veel dingen die ik zelf leuk vind, maar ik houd mijn lieve lezers altijd in gedachten, wat vinden ZIJ leuk om te lezen? Dat vind ik een fijne manier van werken en ik vind dat ik me daar niet voor hoef te schamen.
Ik voel me niet schuldig dat ik nog geen dertig ben, maar eigenlijk niet meer wil stappen en feesten. Naar concerten gaan, uit eten gaan of naar de film? I love it, maar tot in de kleine uurtjes in een kroeg op en neer springen met een wijntje in mijn hand? Meh. Ik voel ‘m niet meer. Ik bestel liever sushi met Tom en kijk Boer zoekt vrouw onder een dekentje.
Ik schaam me niet als ik foto’s maak. Van mijn eten in een restaurant, van een evenement waar ik voor ben uitgenodigd of als ik iets grappigs zie op straat. Ik merk het niet eens als onbekenden naar me kijken als ik op mijn knietjes in een winkel iets leuks op de foto probeer te zetten. Nope, don’t care.
Ik voel me niet schuldig als ik Tom vraag om dingen te doen, die ik ook prima zelf kan doen. Zoals spinnen verplaatsen naar buiten of het doucheputje leeghalen. Als het doucheputje vol zit, dan komt dat door mij, want Tom heeft amper haar op zijn hoofd. Maar ik doe weer dingen voor hem die hij vervelend vindt en samen zijn we op die manier semi-afhankelijk van elkaar. En dat vind ik heel fijn, dat we voor elkaar zorgen en dat allebei prima vinden.
Ik schaam me niet als ik hardop tegen mijn katten praat. Ook niet als er andere mensen bij zijn. Die beesten zijn mijn alles.
Ik schaam me niet voor mijn gewicht/figuur. Er is ook niks om over te schamen, met mijn gewicht/figuur, maar er zijn heel erg veel mensen die zich niet hoeven te schamen voor hun gewicht/figuur en dat TOCH doen. Dus bij deze, ik zit lekker in mijn vel.
Ik schaam me niet als ik zonder make-up de deur uitga. Ik doe heus wel een beetje mijn best als ik een leuke afspraak heb, maar als ik alleen naar het postkantoor hoef, voel ik me niet verplicht om mascara op mijn wimpers te smeren.

En gelukkig zijn er nog veeeeel meer dingen waar ik me niet schuldig over voel en waar ik van vind dat ik me er niet voor hoef te schamen. Yay!

En natuurlijk wil ik HEEL graag van jullie horen waar jullie je NIET voor schamen! Zelfacceptatie rondje doen? Beetje met trots het weekend in?

REACTIES:

  1. Rosanne

    Haha ooo, zo herkenbaar. Ik ben 24 en het wilde uitgaansleven in de kroeg (wat ik dus wel had tot een paar jaar terug) is er gewoon bijna niet meer. Maar ik schaam me er ook niet voor. Vind het veel leuker om met vrienden af te spreken en wat te doen. En tegen katten praten is ook heel normaal :’)

    Reageren
  2. Anne

    Oh wat een goed lijstje! Hier een 27-jarige die eigenlijk ook wel een beetje klaar is met stappen en zich daar niet voor schaamt en ineens gek blijkt te zijn op knutselen. Dus dat :D.

    Reageren
  3. Wendy

    HA! wat een heerlijke lijst om te lezen. Vooral dat tegen de kat praten waar anderen bij zijn. Als ik thuis kom en de voordeur open doe roep ik direct: (terwijl de voordeur nog open is) POESIEE! buurman keek laatst best raar op! Mijn kat heet trouwens felix hoor, maar als ik binnen kom heet i gewoon poesie! hahah

    Reageren
  4. Renate

    Jaaaa! Positiviteit. Zo moet ik ook vaker denken. Dankjewel er voor.
    Ik schaam me niet voor dat ik zo nu en dan ook eens egoïstisch ben. Altijd aan andere denken maakt niet altijd gelukkig. Dingen voor jezelf doen is ook goed.

    Reageren
  5. Iris

    Heerlijk berichtje dit, word er helemaal vrolijk van! Ik schaam mij er niet voor:
    – als ik zonder make-up de deur uit ga
    – dat ik foto’s maak van ontzettend veel (vooral mensen), want hé ik ben fotografe
    – dat ik niet echt een uitgaansbeest ben op mijn 21e, maar wel heel erg van gezelligheid hou
    – ik ’s ochtends gewoon wat langer in mijn bed blijf (als ik de mogelijkheid heb), omdat ik geen ochtendmens ben.

    Zo dit is voorlopig mijn rijtje, haha! Dit zou misschien ook wel een leuk onderwerp voor een tag zijn

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Haha, twee tags in een week is een beetje overdreven, maar het zou wel kunnen inderdaad. Ik moet nog over mijn schaamte heenkomen dat ik geen ochtendmens ben. Ik zou er zo graag eentje willen zijn!

      Reageren
  6. Nancy

    Ik schaam me niet dat ik 30 ben en er niet uit ben of ik kinderen wil. Overal worden ze om mij heen geboren, maar ik voel hem niet… Misschien blijven man en ik wel voor altijd kindloos. And that’s ok too.

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Dat is zeker ok. En ik begrijp je dilemma. Ik weet het ook nog niet. En ik ken heel veel meiden van onze leeftijd die het nog niet weten.

      Reageren
  7. Dina

    Woehoeeeh! Ik schaam me niet voor mijn psychische ziekte, mag iedereen lekker weten. En ik schaam me ook niet dat het inmiddels half 12 is en ik nog in mijn badjas rondhang. :D

    Reageren
  8. Marieke

    Ik ga een voorbeeld aan jou nemen! Want hoewel ik redelijk tot ‘nou en’ in staat ben, heb ik toch vaak een stom stemmetje in mijn achterhoofd.
    Doei stemmetje, het is lekker geen probleem om tegen Ockels te praten en liedjes voor hem te zingen en ook niet dat mijn geliefde belachelijke bijnamen voor me heeft die ik juist een extra groot teken van liefde vind (zoals bijvoorbeeld: drakenmonster). En op zaterdagavond met een dekentje op de bank en het dan laat vinden als ik pas om half 12 naar bed ga is ook prima. Zo.

    Reageren
  9. Debby

    Wat een heerlijke post! Ik schaam me niet voor dat ik nog een yoga opleiding wil gaan doen en er nu pas achter kom dat ik liever in iets doorga wat ik wél leuk vind dan het stramien volg van de maatschappij. Dat mijn ouders me liever een goed verdienende kantoorbaan hadden zien hebben komt ook wel goed. Ik schaam me niet voor mijn lange afstandsrelatie. Veel mensen begrijpen het gewoon niet, gewoon even doorbijten. Ik schaam me niet voor mijn dreads en mijn tattoo’s. Dat is een bewuste keuze geweest. Zo. Dat was het voor nu wel even :P.

    Reageren
  10. Daphne

    Haha, ik ben nog maar net 20 en vind er ook niks aan om tot in de vroege uurtjes te staan hoppen in een kroeg. Doe mij maar een fijn zit-avondje bij iemand thuis met een paar wijntjes. Dan kun je elkaar tenminste nog verstaan ;)

    Reageren
  11. Sofie

    Wat super leuk!
    Haha ik praat ook altijd tegen mijn konijn, alleen staat zijn hokje buiten, dus ik ben benieuwd wat de buren daar van vinden ;P
    Ik schaam me niet (meer) voor mijn eetstoornis :)

    Reageren
  12. Pingback: Vijf favorieten blogpost #6 | a new girls blog

  13. Iris

    I looove deze blogpost! Ik schaam me er niet voor dat ik later geen grote-mensen-baan wil ook al ben ik straks opgeleid tot psycholoog, maar gewoon lekker wil bloggen en een simpel baantje (met zo min mogelijk verantwoordelijkheid) er naast wil. En ik schaam me er ook niet voor als ik hier volgende week weer ineens heel anders over denk, want ik ben nu eenmaal een beetje wispelturig. Nou en! :D

    Reageren
  14. Manon - MyanRat

    Wat leuk om zo een artikel te lezen. Had dit nog nergens eerder voorbij zien komen! En ik als 18 jarige vind er ook niets aan om op stap te gaan ofzo hoor, haha. Terwijl ik net zoals jij wel weer kan genieten van een concert of de film.

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Ik vond het pas leuk toen ik al dik twintig was. Het kan echt HEEL leuk zijn. Maar ik ben er denk ik overheen gegroeid, hihi.

      Reageren
  15. Laura

    Als mijn dochtertje vraagt of ik voor haar Vader Jacob wil zingen dan doe ik dat, ook midden in de Albert Heijn.
    Schaam ik me niet voor!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *