Mopperlijstje #1: De hel die solliciteren heet.

Op Team Confetti houden we van positiviteit, lekker lachen en mooie dingen laten zien. Maar het leven is niet altijd rozengeur en wodka-lime (hoe kom ik daar nu toch opeens op) en er mag ook wel eens flink gemopperd worden. En gedeelde smart is halve smart en daar voelen we ons allemaal vast een stuk beter door.

Ik trap deze rubriek af met mijn grootste ergernissenpost op dit moment: solliciteren. Ik ben zeker niet de enige en ik reken op jullie bijval. Laten we lekker mekkeren en daarna; ‘ja, dat heb ik nou ook!’ of ‘bij mij is het nog erger, namelijk…’ roepen. Dan zitten we in hetzelfde schuitje en weten we dat we niet de enige sneuneuzen zijn die hiermee zitten…

DAAR GAAN WE!
1. Vacatures zoeken. Als grafisch ontwerper is dit meteen al een vreselijke taak, want als je op Nationale Vacaturebank zoekt op ‘grafisch ontwerper’ in heel Nederland, dan rolt daar 1 vacature uit, die is in Deventer en je moet UX ontwikkelen (ik weet niet eens wat dat is). O en je moet natuurlijk 4 jaar ervaring hebben in dat UX.

jobcanon
2. Als er een vacature staat op wat voor plek dan ook, dan is dat altijd voor een stagiair. Altijd. En als dat een keer niet zo is zoeken ze iemand met 20 jaar ervaring. Ik overdrijf niet.

3. Solliciteren op een bijbaantje in een winkel is ook zinloos geworden. Want je bent te oud of je bent niet hip genoeg of je hebt niet genoeg ervaring. Dat denk ik in ieder geval, want ik mag dan altijd vier weken wachten en als ik dan niks hoor, dan ben ik het niet geworden. En ik hoor er nooit iets van.

4. Mocht je dan een keer een leuke vacature gevonden hebben die bij je opleiding past, dan heb je meteen concurrentie van 400 mensen. Geen grapje.

5. Als je besluit het bedrijf met die ene vacature op te bellen voor meer info (of om te vragen of het überhaupt nog zin heeft om een brief te sturen, want de vacature staat immers AL DRIE DAGEN online) dat ze dan niet opnemen. Of je vergeet hun naam te onthouden en dan moet je nog steeds je brief beginnen met beste heer/mevrouw.

6. Je moet een superduper originele brief schrijven. Een retegoeie basisbrief schrijven en die per vacature aanpassen aan elk bedrijf werkt dus niet meer. Elke brief moet helemaal from scratch en vol enthousiasme (zelfs als het echt geen leuke baan is). Doe daar een portfolio bij waar ze niet omheen kunnen en je ben er zo een dag mee bezig.

george

7. Dat je email met brief en portfolio weer terug komt omdat de bijlage te groot is voor de ontvangende partij, maar je de kwaliteit van je werk echt niet lager wil maken, anders zijn de plaatjes pixelig.

waiting
8. En dit is wat mij betreft de allervervelendste: wachten op reactie. En die komt dan niet. Gewoon helemaal niet. Ook geen ontvangstbevestiging of dat ze al iemand anders hebben gevonden. Nope. Helemaal niks. Dat je op een gegeven moment denkt: besta ik eigenlijk wel?

9. En dan moet je op een gegeven moment bellen, want je hoort maar niks. Ik hou niet zo van bellen. En dat ze dan onaardig zijn, niet naar je luisteren en roepen: ‘ja, we hebben het gewoon druk ok?!’. En dat je dan op je allervriendelijkst gedag zegt en dat zij meteen de hoorn erop knallen. Lovely. En dan moet je een week later weer bellen…

devil
10. Dat je denkt, laat die vacatures maar zitten, ik schrijf wel een OPEN SOLLICITATIE! En daar ben je nog veel langer mee bezig, want je kunt niet uitleggen waarom je zo goed bij de vacature past. Dus daar ben je dan twee dagen mee kwijt. En dan stuur je het en dan hoor je niks. En dan kom je erachter dat ze geen telefoonnummer hebben (het gaat hier om een grote webshop) en dat je er daarom nog maar een email achteraan stuurt. En na een week nog een. En dat als je het al vergeten was, omdat je door was gegaan met je leven, dat je dan nog een afwijzing binnen krijgt.

11. Dat ze je dan een keer wel uitnodigen, dat het gesprek goed ging, dat je met een paar anderen een dag mee mag lopen en dat erg goed ging. Dat ze je alvast een CAO met salarissen geven en zeggen dat je maandag mag beginnen en dat ze dan op het allerlaatste moment toch nog iemand anders kiezen. Argh!

lizzy

***

Nog aanvullingen?

***

P.s. ik wilde dit artikel al heel lang schrijven (voor therapeutische redenen ook) en op het moment dat ik het zou gaan doen, scoorde ik meerdere freelance klussen en heb ik het voorlopig te druk om te solliciteren. Dat is het leven dan ook wel weer, zoals Alanis dan zegt: ‘Life has a funny way of helping you out when you think everything’s gone wrong and everything blows up in your face.’

REACTIES:

  1. Kirsten

    Helemaal waar wat je geschreven hebt.. Het ergste vind ik dat je zelfs geen reactie krijgt van: we hebben je sollicitatie goed ontvangen.. & ook dat ze geen reden geven waarom jij het niet geworden bent.

    Reageren
      1. Lennert Cornette

        Of het beste: je gaat naar interimkantoor omdat je werd uitgenodigd voor een gesprek o.w.v. een passende vacature. Ze zwijgen bewust aan de telefoon en eens je daar bent zeggen ze doodleuk dat de vacature al ingevuld is maar dat ze ‘andere passende vacatures’ voor jou hebben, in werkelijkheid broljobkes.
        Ze willen zoveel mogelijk intake gesprekken omdat ze op basis van die cijfers hun middelen krijgen, en eens je op dat gesprek bent geweest doen ze geen zak meer voor je.
        Ik ben ondertussen bij 12 interimkantoren en recruiters ingeschreven maar toch zijn er nog ontelbare andere waarvoor je je zou moeten inschrijven op kantoor. Ik zie echter niet in waarom je dat zou doen als 12 kantoren je nog geen job kunnen bezorgen.

        Reageren
      1. Mijntje

        Oei ja die is wel heel erg! Sommige bedrijven zijn ook zo medogenloos… iemand blij maken met een dode mus en dat terwijl die laatste ronde zoooo zenuwslopend is. Gelukkig mag ik binnenkort naar de hemel die werken heet, wens jullie ook veel succes toe!

        Reageren
  2. Stephanie

    Bij ons laten ze bijna altijd iets van hen horen. “Wij hebben jou niet weerhouden.” is de standaardzin. Maar het waarom staat er echt nooit bij. Een beetje feedback kan toch geen kwaad denk ik dan? Zeker als je al een heel eind in de selectieronde zat.

    Reageren
  3. Joyce

    Zo herkenbaar, dat is niet alleen met grafisch ontwerpers zo, maar ook in de communicatiewereld, nou ja je snapt het wel. Zo kreeg ik van een bedrijf waar ik ooit had gesolliciteerd voor een stage de vraag of ik nog beschikbaar was. Hij helemaal vertellen dat ik een goede combi was tussen een goede schrijver en brede kennis van online marketing, iets wat je blijkbaar niet vaak ziet, dus ik superduper blij. Na een gesprek volgde twee weken wachten want meneer stuurde maar geen mail terug. Uiteindelijk werd ik gebeld en omdat het bedrijf nog onzeker in haar schoenen staat ben ik aan de kant gezet voor een stagiaire! EEN STAGIAIRE ja! Dag zekerheid! Fijn dat je nu vergeleken wordt met iemand met nul ervaring (ook al ben ik nog best een starter) en is het echt niet leuk om te horen dat je qua skills dus zo voor een stagiaire ingerolen kan worden. Nu mag ik dus weer verder met solliciteren. Met 100den brieven en met momenteel weinig inspiratie… wish me luck!

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Pfff, ik ben echt zo ontzettend klaar met bedrijven die gratis personeel willen. En die arme stagiaires moeten dan ook nog voldoen aan dezelfde eisen als iemand die afgestudeerd is en al werkervaring heeft. Bah!
      Veel geluk gewenst!

      Reageren
  4. Karin Éénig Wonen

    Poe het is echt zo, ik zoek dan werk in de zorg maar daar zijn nergens vacatures, omdat ze altijd alles intern oplossen. Dus ik heb alleen nog maar open sollicitaties kunnen versturen en daar krijg je altijd een afwijzing op terug. Één keer stond er zelfs bij dat ze liever hebben dat je gericht op een vacature solliciteert, ja als die er niet zijn dan?! Er zijn zoveel mensen die werk zoeken in mijn sector dat sommige organisaties ook gewoon op hun site hebben staan dat open sollicitaties niet meer in behandeling worden genomen. Mijn eigenwaarde daalt echt hoe langer ik bij huis zit.

    Reageren
  5. nina || happy acorn

    Jaaaa ik join the club. Heeeeel herkenbaar. Toch fijn dat ik niet de enige ben. Maar inderdaad, het is zooo deprimerend. Gelukkig hebben we blogs, gekke gifjes, instagram (ik ben al bijna verslaafd) en veel zon (behalve vandaag) om al die narigheid te compenseren (:

    Reageren
  6. Sarah

    Oh echt super herkenbaar! Vooral nummer 8 vind ik ook echt ontzettend vervelend. Dat is toch het minste wat ze kunnen doen, een ontvangstbevestiging sturen?! En dat ze altijd iemand zoeken met minstens 20 jaar ervaring is ook zo vervelend. Of dat je standaard afwijzingen krijgt als: andere mensen passen beter bij het profiel, of, andere mensen hebben een opleiding gedaan die beter aansluit. Grr, gelukkig ben ik niet de enige met deze frustraties, leuk om te lezen haha!

    Reageren
  7. Anouck Plume

    HEEL ERG herkenbaar, jammer genoeg. Ik was zelfs al met school gestopt omdat ik ergens een goede, leuke baan kon krijgen. En toen op het allerlaatste moment, na al een proefdag gedraaid te hebben, zagen ze er toch vanaf. In het grafische wereldje gaat het er hard aan toe soms, bah :(

    Reageren
  8. Nathalie

    Ah the sadness… ik herinner me vooral nog heel goed hoe ik me na een sollicitatie gesprek soms bijna “vies” kon voelen nadat ik mezelf voor de zoveelste keer “in 1 minuut/3 zinnen/… moest verkopen, want: waarom moeten we JOU aannemen voor deze baan”.

    Reageren
  9. Debby

    Of je solliciteert, hoort 2 maanden nix.. Geeft het op en dan bellen ze ineens! Ze wilde mij ja mij boden me leuke voorwaarden aan of ik meteen kon beginnen.. En je dan als het een leuk gesprek ik geweest en ik toezeg te willen beginnen ze toch terugkrabbelen.. Wtf je wilde mij toch?!?! Argg

    Reageren
  10. Tamara

    Heel herkenbaar! Ik solliciteer dan niet (meer), maar met freelance klussen gaat het er bijna gelijk aan toe. Het ergste vond ik nog een keer dat ze mij niet wilden hebben omdat ik een vrouw ben! Of dat je niet eens veel vraagt, maar dat er een Roemeen is die nog goedkoper een website kan maken.. Great…

    Reageren
  11. Laura

    Ik studeer verpleegkunde, laatste jaar inmiddels, en heb hier en daar al flink ervaring opgedaan met stages en werk. Maar helaas ontslagen wegens bezuinigingen. Meest bijzondere afwijzing voor een ‘gewone’ bijbaan: ‘mensenervaring is een vereiste’. Ik werk in de zorg, dus ‘mensenervaring?! Dat ken ik niet?!’

    Reageren
  12. Zaansch Faam

    Oh zeker waar allemaal! En helemaal dat van die stagiaires! Ik weet nog toen ik een stageplek zocht dat er NERGENS een stageplek te vinden was die paste bij mijn studie. En nu zijn er ALLEEN maar stageplekken te vinden die passen bij mijn opleiding, ZO GEMEEEN (sorry klein frustratiemomentje) Gelukkig schrijf jij dan een leuk stukje vol herkenning en leuke plaatjes en kan je alleen maar denken “ze weten niet wat ze missen, suckers” (oja en bellen heb ik ook echt een hekel aan, vooral als het om mezelf gaat, bah)

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Owwwww, echt crappy! Waarom was het nou niet andersom?
      Ik heb heel erg veel mazzel gehad met stage, ik heb twee gesprekken gehad en was bij beide aangenomen, mocht nog kiezen ook! Dat is nu wel anders :(

      Reageren
  13. Christel

    Ik herken de frustraties. Heb zelf ook tijdenlang tevergeefs gesolliciteerd.

    Door een project over jeugdwerkloosheid heb ik wat andere inzichten gekregen op werk.

    Het schijnt dat nog maar 20% van de banen opgevuld worden via een reguliere vacature. En de rest gaat allemaal via het netwerk! Het werkt daarom veel beter om eens contact te zoeken om een bedrijf wat je interessant vindt, daar eens op de koffie gaan (en dan niet vragen om een baan). Aan het begin spannend, maar uiteindelijk heel leuk om te doen! Als dit bedrijf in de toekomst nou eens iemand nodig hebben denken ze eerder aan jou, dan aan een vreemde. En dat doe je dan bij heel veel bedrijven/mensen. Spreid je kansen en creëer je eigen werk!

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Hele goede feedback Christel! Op die manier ben ik inderdaad net aan een freelance klus gekomen :). Mensen kennen en een goede indruk maken helpt inderdaad!

      Reageren
    2. PS by Dila

      Klopt idd wat je zegt. Ik heb ook eeuwenlang naar werk gezocht, en uiteindelijk ben ik aan al mijn baantjes via via gekomen. Solliciteren op een vacature heeft bijna nooit zin, zelfs als ze je helemaal geweldig vinden hebben ze opeens op het allerlaatste moment wel iemand van binnenaf… Frustrerend!

      Reageren
  14. Nine|Tree

    In het kunstenveld is het net zo. Als -ALS- je dan al een vacature vind waarin ze 1.niet om een overweldigende aantal jaren ervaring vragen en/of 2.je het liefste fulltime uit je naad laat werken onder valse voorwendselen zoals ‘stageplek’, of nog erger ‘werkervaringsplek’ (ik bedoel: onbetaald fulltime werk verrichten. Wie kan dat überhaupt?? Vertel het mij. Graag), dan reageren er bijna 1000 mensen en is het alsof je die ene regendruppel in een grote bui zoekt. Dat van die 1000 sollicitanten is overigens echt waar. En het erge, ik en die 999 anderen reageerden op een 0,6ft startersfunctie (welke notabene binnen mijn specialisatie viel)! Ik ben dankbaar dat ik tijdens mijn studie een bijbaan in de detailhandel had en dat ik binnen dat bedrijf ben doorgegroeid. Maar ik werk als Cum Laude MA wel op mbo niveau. Alstublieft en graag gedaan. Nu is het wachten tot Alanis in mijn leven verschijnt.

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Frustrerend he? Je weet dat je erg goed bent in wat je doet, alleen wil niemand het hebben of ervoor betalen. Dus dan maar andere dingen doen. Maar onze tijd komt nog wel, wacht maar af! Als Alanis het zegt ;)

      Reageren
  15. Pingback: Leuke lijstjes | Dinastie

  16. naomi

    Heel herkenbaar! Ben echt helemaal klaar met solliciteren, wat ik tot nu toe nog het ergste vind is dat je er zo onzeker van wordt… Ik ben zelfs een keer afgewezen omdat ik geen ervaring heb en het was een startersfunctie…Ik heb laatst ook al eens gehoord dat ik er jong uitzie dat dat ook mee kan spelen.. Op een gegeven moment begin ik te twijfelen aan alles, wat ik wel kan en vooral wat ik niet kan… Ik lees net dat je via via aan opdrachten bent gekomen. Ik durf nu alleen niet meer een bericht op social media te zetten met de vraag of iemand iets weet, omdat ik me schaam voor dat ik nog geen werk… Heb je tips over hoe je via via een baan of opdracht kunt vinden?

    Reageren
  17. Lennert Cornette

    Of het beste: je gaat naar interimkantoor omdat je werd uitgenodigd voor een gesprek o.w.v. een passende vacature. Ze zwijgen bewust aan de telefoon en eens je daar bent zeggen ze doodleuk dat de vacature al ingevuld is maar dat ze ‘andere passende vacatures’ voor jou hebben, in werkelijkheid broljobkes.
    Ze willen zoveel mogelijk intake gesprekken omdat ze op basis van die cijfers hun middelen krijgen, en eens je op dat gesprek bent geweest doen ze geen zak meer voor je.
    Ik ben ondertussen bij 12 interimkantoren en recruiters ingeschreven maar toch zijn er nog ontelbare andere waarvoor je je zou moeten inschrijven op kantoor. Ik zie echter niet in waarom je dat zou doen als 12 kantoren je nog geen job kunnen bezorgen

    Reageren

Laat een antwoord achter aan PS by Dila Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *