Selfhelp update #3.

Hoe langer het duurt, hoe pittiger het wordt, dat zelfhulp gebeuren. Het begin is eraf, de zijwieltjes zijn verwijderd en de luchtige stemming van ‘nou eens even kijken hoe dat gaat’ is er wel af. Het wordt nu een kwestie van volhouden. En ik ben benieuwd of me dat gaat lukken…

Hardlopen met Evy.
Ik geniet nog steeds van hardlopen met Evy, maar het begint wel zwaarder te worden. Het is nog steeds fijn om even niks met mijn hoofd te doen en gewoon mijn lichaam aan het werk te zetten, maar ik raak wel steeds gefrustreerder omdat ik het niet altijd even goed bij kan benen.

☁ De loopstukjes worden steeds langer en daardoor wordt de tijd dat ik weg ben ook steeds langer. Van een kleine twintig minuten in het begin, ben ik nu pas na een dik half uur thuis. Ik moet er dus steeds meer tijd voor uittrekken en dat gaat me een beetje tegenstaan.

☁ Ik heb een week overnieuw gedaan. Want er kwam een festival tussendoor op de vrijdag dat ik eigenlijk moest hardlopen. Ik had natuurlijk om 6.00 ’s ochtends kunnen hardlopen maar a) hell no ik ben geen morning person en b) dan was ik de rest van de dag een wrak geweest want ik wordt heeeeeel moe van hardlopen en ik moest nog met spullen slepen en een tentje opzetten. Ook had ik heel flink mijn hardloopspullen mee kunnen nemen en een rondje over de camping kunnen rennen. In plaats van op een campingstoeltje in de zon te zitten met de rest en een koud biertje te drinken. Ja, I rest my case… Ik zat er een beetje mee in mijn maag want de renles later doen zou mijn schema (waar ik erg aan gehecht ben) in de war schoppen. En dus besloot ik de hele week gewoon overnieuw te doen.

☁ Mijn zwaarste les tot nu toe was die van afgelopen maandag. Ik rende ’s middags om een uur of half vijf omdat de rest van de avond vol zat en dat was zwaar. Mijn lichaam is pas klaar voor beweging laat ’s avonds was ik al achter en al hijgend en puffend bewoog ik me voort. Ik had niet een leuke route uitgekozen (in het kader van mijn buurt verkennen, loop ik een beetje kris-kras alle kanten op) en ik moest drie keer vijf minuten lopen (eerder had ik alleen nog maar één keer één stukje van vijf minuten gelopen). En toen ik door de tegenwind en regen de muziek en Evy’s stem amper meer kon horen en het volume van Tom’s iPod wat omhoog wilde draaien, drukte ik per ongeluk op achteruit en begon mijn les weer overnieuw. Noooooooooo! Ik wist dat ik nog twee keer vijf minuten moest lopen met drie minuten wandelen tussendoor en ik heb geprobeerd te gokken hoe lang dat steeds was. Terwijl ik luiserde naar muziekjes en commentaar dat ik al had gehoord. Meh.

☁ Ja het wordt zwaarder en het duurt langer, maar toch ben ik verbaasd dat ik het volhou. Ik ben samen begonnen met Tom, maar hij heeft ondertussen al honderd lessen gemist. Zelfs toen ik een week overnieuw deed, is hij niet meer ingehaakt. Ik zou dus heel blij met mezelf moeten zijn dat ik het wel keurig doe terwijl hij aan het falen is, maar aan de andere kant ben ik jaloers op hem dat hij veel lessen overslaat, maar daar niet mee zit. Ik ben een kei in mezelf op mijn kop geven en Tom is veel vergevingsgezinder. Hij stopt veel uren in zijn werk, maar heeft daarnaast niet teveel eisen voor zichzelf. Dus terwijl ik chagrijnig ben omdat het hardlopen me niet makkelijk afgaat, zit hij met een tevreden hoofd op de bank tv te kijken. Ik denk dat ik maar op Mindfulness cursus bij hem moet…

Mindfulness: een praktische gids om rust te vinden in een hectische wereld.
Oh jongens, die mindfulness, dat begint me af en toe ook tegen te staan. Ik leer nog steeds veel bij, maar ik kom mezelf ook flink tegen en ook hier heb ik het gevoel dat ik het niet bij kan houden.

☁ Het boek lezen vind ik nog altijd heel erg prettig. Ik denk steeds: ‘oh gut, ja ik moet ook nog een stukje lezen om bij te blijven, geen zin, maar dat moet maar even’. En elke keer als ik een paar pagina’s heb gelezen ben ik geïnspireerd, zie ik het even helemaal anders en voel ik me tevreden. Ja, aan het boek heb ik echt wat. Het laat me situaties anders bekijken en doet me realiseren dat ik niet overal een inwendige strijd van hoef te maken.

☁ Over inwendige strijd gesproken, die meditatie oefeningen beginnen me een beetje de keel uit te hangen. Eerder kreeg ik elke week een nieuwe oefeningen die ik elke dag twee keer moest uitvoeren. Die duurden een kleine tien minuten en dat is wel te doen. Het lukte me om ze in ieder geval één keer per dag te doen. Maar in plaats van nieuwe oefeningen, moet ik nu drie oude ACHTER ELKAAR doen. En dat blijkt teveel gevraagd. Ten eerste kan ik niet een dik half uur rechtop zitten zonder te bewegen. Want dan word ik heel rusteloos en bovendien krijg ik na de eerste oefeningen al last van de spieren in mijn rug. Verdomme, ik kan blijkbaar niet eens tien minuten geconcentreerd rechtop zitten voordat mijn lichaam begint te zeuren. Ik heb ook al geprobeerd om de drie meditatie oefeningen achter elkaar te doen terwijl ik lag. Maar toen viel ik in slaap. Great.

☁ In plaats dat ik steeds beter word in mediteren, lijkt het dus achteruit te gaan. Ik probeer oplossingen te bedenken, maar ik heb inmiddels al geleerd van de cursus dat constant oplossingen proberen te verzinnen voor dingen die niet lekker gaan, niet altijd de juiste methode is. Ik kan beginnen met accepteren dat het niet goed lukt en het ok vinden dat ik het niet leuk vind om te doen.

☁☁☁

Kortom, jezelf helpen is geen piece of cake. Uithoudingsvermogen is de sleutel tot succes (hoop ik) en onderweg opgeven is aantrekkelijk, maar levert nog meer frustraties op dan koppig volhouden. Ik ben iemand die graag in één keer alles doet in plaats van in herhaling vallen. Ik heb daar gewoonweg het geduld niet voor. Autorijlessen zijn daarom ook een kwelling. Het wordt tijd dat ik dikke vriendjes word met Acceptatie, dat zou me weleens een stuk rustiger kunnen maken. To be continued!

REACTIES:

  1. Frauke

    Ahh balen dat het even wat moeilijker is en minder lekker gaat! Niet opgeven hoor, you can do it. Soms moet je even een drempel over :D. Dat hardlopen met Evy dat steeds moeilijker wordt: ik herken het! Ik deed het ook laat omdat ik erna niks meer waard was, haha. En dat boek klinkt wel echt goed hoor, als je er nu nog steeds geïnspireerd door geraakt! Jammer dat de oefeningen nu wat tegenvallen. Maar alles komt goed! X

    Reageren
  2. Engelien Boven

    First things first: you’re awesome and doing great! Dat dooie moment in de dingen die je gestart bent kent iedereen wel denk ik, maar daar werkt het eigenlijk hetzelfde mee als in een meditatie: merk het op, schenk er niet te veel aandacht aan en ga door met wat je prettig vindt. Als ik het zo lees ben je al een heel eind gekomen, time to celebrate! ?

    Reageren
  3. Sophie

    Volgens mij heb je de grootste stap al gezet door er aan te beginnen. Probeer voor jezelf duidelijk te houden waarom je het wilt doen en wat je uiteindelijk precies wilt bereiken. Door kleine doelen te stellen die dichtbij staan in de tijd, zul je ook veel succes momenten krijgen en wordt het dus leuker om het te doen. Maak bijvoorbeeld een kalender waarop je iedere dag kan afstrepen als je je oefeningen netjes hebt gedaan met een beloning als je het de hele week hebt volgehouden!

    Reageren
  4. Sofie

    Mindfulness is inderdaad accepteren dat het net niet zo goed gaat. Ik ben ook al vaak vol goeie moed begonnen aan mediteren maar ik vergeet het na verloop van tijd weer om het dagelijks te doen.

    Reageren
  5. Shaz

    Mediteren en mindfulness vind ik ook nog steeds lastig, omdat ik superverveeld raak bij herhaalde oefeningen. Daarom gebruik ik diverse apps met verschillende oefeningen en tijden. De ene keer vind ik het fijn om 10 minuten lang bezig te zijn en de andere keer dan 2.

    Reageren
  6. Lotte

    Ik begrijp de frustratie en de tegenzin, maar ik vind dat je toch al ver geraakt ben en heb veel respect voor jou omdat je toch niet opgeeft. Proficiat!

    Reageren
  7. José

    Ach, je doet het een stuk beter dan ik in elk geval ! Bij mij komt de mindfulness en de meditatie niet verder dan goede voornemens… Als het hardlopen zo zwaar is, dat je helemaal kapot bent na die tijd, zou ik gewoon dezelfde training keer op keer opnieuw doen totdat ‘ie makkelijk gaat, en dan pas de volgende stap zetten. Zo heb ik het zelf ook gedaan, het maakte dat ik het plezier erin hield. Het schema om van 0 naar 30 minuten te in 12 weken tijd, heeft mij alles bij elkaar geloof ik een jaar gekost… Maar… ik vind het nog steeds leuk ! En nu gaat het ook eindelijk makkelijker en zit ik op een rondje van 7,5 km

    Reageren
  8. Kiexz

    Ugh…jij gaat in elk geval nog! Mijn krijg je met de mattenklopper de voordeur nog niet uit. Het is te warm, het waait te hard, het is te koud, het regent, oordopjes zitten niet lekker…en het gaat maar door! Volhouden is hier echt de truc volgens mij dus wat dat betreft ben je lekker op weg! run Forrest…RUN!

    Reageren
  9. Vivian

    Knap dat je hier zo mee bezig bent! Ik kan me voorstellen dat de meditatie niet echt je favoriete bezigheid is, maar ik weet wel dat alle meditatie in het begin lastig is en dat je daar even doorheen moet. Voor mij werkte dat niet, ik ben er dan ook mee gestopt, maar ik denk dat als je echt merkt dat je gebaat bent bij het mediteren, het dan vanzelf beter gaat.

    Reageren

Laat een antwoord achter aan Vivian Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *