Confetti meltdown en vakantie.

Het moest er eigenlijk wel een keertje van komen tijdens de keuken-verbouw-week: ik had een meltdown. Maar niet alleen omdat ik tot over mijn oren in stof en zaagsel zat. Alle dingen die ik moet (vooral van mezelf) kwamen op me af en tien ugly cries later besloot ik: Ik ben toe aan vakantie.


Het is niet dat we niet al wat leuke vakantie-uitjes hebben gehad. We zijn kort geleden naar Berlijn geweest en een paar weekenden geleden naar het Welcome to the Village festival. Ik heb ervan genoten, maar de aanloop ernaartoe zorgde vooral voor stress. Ik moest steeds vooruitwerken, inpakken, vroeg weg en meteen weer aan het werk als we na een paar dagen weer terugkwamen om weer bij te raken. Leuk? JA! Ontspannend? NEEEEE! Ik wil van mijn blog ontzettend graag een succesvol bedrijf maken omdat het het eerste is wat écht goed voelt. Maar daar een mooi maandsalaris uithalen, daar gaat tijd inzitten. De autorijlessen elke week gooien er nog een schepje bovenop (ik háát ze) en om dat tegen te gaan begon ik met mindfulness en hardlopen. Wat goed voor me is, maar het betekent een nóg langere to do list elke dag. En door maar door te banjeren en plichtmatig mijn lijstjes af te werken, genoot ik van bijna niks meer…

Wat ook altijd sluimert op de achtergrond is de rottige rotziekte van mijn mama. Al bijna vijf jaar doorstaat ze de meest verschrikkelijke dingen om bij ons te blijven (elke dag is er eentje en daar ben ik heel dankbaar voor) maar de Angst is er altijd. Ik kan hem weleens in een hoekje stoppen, hem de mond snoeren, maar hij is er altijd. En net als ik denk dat ik hem de baas ben, komt hij brullend uit zijn hoekje om te schreeuwen: ‘ZAL ZE ER NOG WEL ZIJN OP DE DAG DAT JE EEN BABY KRIJGT OF GAAT TROUWEN?!’ De rotzak.
Mijn mama heeft de laatste tijd weer veel onderzoeken gehad waar wisselende, verwarrende uitslagen uitkomen. We weten niet wat we moeten denken, maar hoopvol blijven kost heel veel energie.

En gisteren werd het me opeens teveel en brak ik. Ik kon alleen nog maar de berg to do’s met een dikke toef Angst on top zien en barste in janken uit. Een dik uur ugly cries later was de conclusie: time out. Ik hoef komende week níét te werken, níét auto te rijden, níét hard te lopen en níét te mediteren. Ik móét niks, maar als ik er zin in heb, dan doe ik het lekker wel. Want dat is toch hoe het gaat: als het niet moet, dan is het opeens weer veel leuker.

Maar mijn meltdown is niet de enige reden dat ik een week vakantie neem, ik heb een week vakantie ook verdiend. Er komen namelijk een heleboel toffe dingen aan waar ik héél trots op ben. Ik ben namelijk nogmaals gevraagd door HEMA om zes blogartikelen voor hun mooie blog te maken. Iets waar ik heel erg op hoopte en ik ben over the moon dat ze zo tevreden zijn dat ze nóg zes artikelen van me willen, go me! Daarnaast komt er nog een leuke campagne aan (iets met een budget-thema, altijd leuk) én kom ik in het decembernummer van Flow Magazine te staan! En als klap op de vuurpijl gaan Ingrid en ik komende week samen naar een heel bijzonder pers-event van IKEA. En nee, dat zie ik niet als werken, maar als een erg leuk team-uitje. ;)

♥♥♥

Ik ben er dus een weekje niet, maar ik weet wel zeker dat ik na een beetje rust weer met een berg energie en 1000 ideeën terugkom (zo gaat het namelijk altijd). Iedereen genieten van het mooie weer en taartjes eten komende week, want dat ga ik ook doen!

REACTIES:

  1. ingrid

    Ow zo herkenbaar dit! Sinds mijn afstuderen ben ik ook constant aan het werk. Vier dagen per week werken en de andere dagen en avonden wetenschappelijk onderzoek. Er is werkelijk geen bal aan:( Ik durf oom gewoon niks voor mezelf te doen, want dan voel ik me schuldig dat ik niet aan mijn onderzoek werk en dat moet natuurlijk af..
    Wat fijn dat jij de tijd hebt om even een pauze te nemen, hopelijk kan je er van genieten en daarna er weer tegenaan! En hopelijk krijg je meer duidelijkheid over je moeder, want dat soort dingen maken je belastbaarheid echt minder..

    Reageren
  2. Paula

    Heel begrijpelijk dat het even te veel voor je wordt. En wat vreselijk van je moeder. Heel veel sterkte en ik hoop dat je na je vrije week je wat meer ontspannen voelt :)

    Reageren
  3. Merel

    We maken het onszelf als bloggers volgens mij gewoon veel te moeilijk, denk ik regelmatig. Lieve Olga, dit is echt niet lullig bedoeld, maar er zijn nog 100.000 andere blogs die mensen kunnen lezen. En als mensen per se Team Confetti willen lezen komende week, dan zijn er vast nog tientallen artikelen in het archief die ze nog niet hebben gelezen. Zoveel andere dingen zijn belangrijker dan dat. Geniet van je vakantie!

    Reageren
  4. Linda

    Lekker, zo’n weekje helemaal niks! Ik ben ook heel erg van de lijstjes die iedere dag afgewerkt moeten worden. Onzin, natuurlijk. Af en toe moet je gewoon lekker doen waar je zin in hebt. Geniet ervan!

    Reageren
  5. Lotte

    Goed van je om jezelf wat vakantie te gunnen. Je kan er alleen maar beter uitkomen en dat zal ook afstralen op al het werk dat je moet/wil verzetten. Geniet!

    Reageren
  6. Kathleen

    Dikke virtuele knuffel! Geniet van je vrije week! Ik ga hier hetzelfde doen. De laatste tijd genoeg gestrest over van alles en nog wat. Dus de komende twee weken doe ik het wat rustiger aan. Ik heb vakantie, maar als ik zin heb om toch iets leuks te maken voor Fanny&Laura dan doe ik dat lekker zonder er enige verplichting bij te voelen.

    Reageren
  7. Meinke

    Één week vakantie… maak er TWEE weken van! Dat heb je verdient en dan hebben wij als lezers straks weer een uitgeruste en ontspannen Olga die ons weer met een glimlach aan de dag laat beginnen… Ondertussen ga ik de Team Confettiblog’s van de afgelopen jaren nog eens lezen (goede tip van de Groene Meisjes).
    Fijne vakantie, lïeve groet

    Reageren
  8. Natasja

    Doe het rustig aan hoor Olga! Heel begrijpelijk dat je er even doorheen zit als er zoveel op je af komt. En hoe leuk een blog ook is, het komt soms wel bovenop alle andere verantwoordelijkheden. Veel sterkte ook voor je moeder! Misschien een raar idee, maar waarom gaan jullie niet gewoon binnenkort trouwen (dat kan zo bescheiden en goedkoop zijn als je dat wilt) zodat je moeder er zeker bij kan zijn?

    Reageren
    1. Olga Bericht auteur

      Dat is ook zeker door mijn hoofd gegaan (net als spontaan aan kinderen beginnen) maar dat is niet iets wat je om die reden doet. Zoiets doe je als je daar allebei klaar voor bent en achter staat. En dat zijn we (nog) niet.

      Reageren
      1. Natasja

        Daar heb je helemaal gelijk in, dan moet je het inderdaad zeker nog niet doen. Misschien kunnen jullie wel een soort onofficieel we-zijn-zoveel-jaar bij elkaar mini feestje geven in de tussentijd ^_^ Uiteindelijk heb je na een bruiloft toch ook vooral de herinneringen en foto’s aan een mooie dag met familie en vrienden.

        Reageren
  9. Kim

    Ah wat naar voor je zeg! Heel herkenbaar ook die stress. Maar wat anderen ook zeggen er is meer in het leven en genoeg in het archief ?. Geniet van je vrije tijd.

    Reageren
  10. Lonneke

    Je kunt beter op tijd aan de rem trekken en daardoor niet teveel over je grenzen gaan dan alsmaar door blijven gaan. Wanneer je dan uiteindelijk echt inklapt ben je veel verder van huis.

    Je blog is top dus als je wat minder post geeft dat helemaal niet. Ik denk dat mensen echt wel blijven komen. En ik lees liever wat minder updates als dat betekend dat het goed gaat met jou.

    Reageren
  11. Vivian

    Stapje terug doet, knap dat je het doorhebt en dat je dat ook echt doet! Niets is fijner dan het besef: ik doe al meer dan genoeg, dus ik mag ook meer dan genoeg rust nemen.

    Reageren
  12. Pingback: Confetti soap #30 + kattenbonus! | Team Confetti

Laat een antwoord achter aan Natasja Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *