Team Confetti breidt uit: welcome to the club Hessel!

Vandaag wil ik jullie graag voorstellen aan een gloednieuw lid van de Team Confetti familie: Hessel! Ik ken Hessel al meer dan tien jaar (waar blijft de tijd). Hij is een zeer getalenteerd illustrator en hobbykok. Hij is ontzettend grappig, zorgt heel goed voor iedereen van wie hij houdt en woont verdorie altijd in een andere stad dan ik (snif). Ik por hem al heel lang om ook te gaan schrijven voor Team Confetti en nu is hij dan eindelijk gezwicht…

soep hessel hessel kookt 3 hessel kookt 7

De zeer oplettende kijker kan Hessel al wel kennen van zijn fancy 100-gangen-diners waar ik wel eens over heb geschreven. Eén keer in de zoveel tijd worden Tom en ik in de watten gelegd en wanen we ons in een 3 sterren restaurant, gewoon bij Hessel thuis.

hessel tent vlieland

Of misschien ken je hem nog van de mini-festival-vakantie die we vorig jaar vierden? Naast illustrator en kok is Hessel ook een zeer bekwame tent-opzetter. ;)

Tijd om de maestro aan het woord te laten. Veel plezier met het lezen van het allereerste artikel van Hessel op Team Confetti:

♥♥♥

Gastblog door Hessel – Naast mijn werk als docent en illustrator is koken mijn grote passie. Voor mij is er weinig leuker dan een hele dag achter het fornuis staan om ’s avonds een paar fijne gasten nog fijnere gerechten voor te zetten. Ik leg de lat hoog voor mezelf en probeer mezelf steeds te verbeteren door recepten te bestuderen van de beste koks. Ik volgde zelfs een workshop bij de Librije (een aanrader!) om meer te leren over moleculair koken.

Olga en Tom zijn van die fijne gasten, die bij elk gerecht nog enthousiaster reageren. Ze houden zelfs een lijstje bij welk gerecht ze het lekkerst vonden.

Gasten ontvangen en ze lekker eten voorzetten is leuk, maar ook een behoorlijke klus. We hebben het hier niet over samen een bak nasi opentrekken, maar etentjes met minimaal 6 gangen en een amuse bouche vooraf. Al dat werk in de keuken levert meestal een hele plezierige avond op. Maar soms heb je van die gasten die het niet helemaal snappen. Ik kan me echt kapot ergeren aan het gedrag van sommige gasten, of ze nou bij mij eten of samen met mij te gast zijn bij een ander. Niks gooit meer roet in het eten (pun intended) dan gasten die al je harde werk teniet doen met belachelijke uitspraken. Vijf uitspraken die ik nooit meer wil horen van een dinergast:

#1 “Mag ik het zout?”
Je gaat ergens eten. Iemand heeft je uitgenodigd en heeft zijn stinkende best gedaan om lekker voor jou en de andere gasten te koken. Elk gerecht is minutieus voorbereid en perfect op smaak gebracht. De kok heeft (als het goed is) steeds geproefd en kleine aanpassingen gedaan om de smaak zo perfect mogelijk te krijgen. Het gerecht wat nu voor je neus staat is een topprestatie, een gerecht vol subtiele smaaknuances (dat is het idee tenminste). Maar in plaats van een hap te nemen, zonder te proeven, vraag je direct om zout (of nog erger, Maggi). Blijkbaar ga je er vanuit dat het gerecht niet goed op smaak is, een grotere klap in het gezicht kan je een kok niet geven. Als je bij mij komt eten, staat er dus ook geen zout op tafel. En niemand durft er om te vragen. ;)

team confetti foie gras 690px 72dpi

#2 “Het duurt altijd langer om te bereiden dan om op te eten, haha.”
Klopt. Dat stukje vlees heeft vijf uren op lage temperatuur gegaard en voordat die puree van bloemkool klaar was heb ik zeker zes verschillende handelingen verricht. Dus natuurlijk is het eten eerder op dan dat het bereid is en dat is ook helemaal niet erg. Maar sommige mensen gaan hierin echt te ver. Op tv heb ik wel eens gezien hoe ze ganzen dwangvoer geven met een trechter. Dat ziet er nog appetijtelijker uit dan hoe sommige mensen hun eten zelf naar binnen schrokken. En vervolgens krijg je ook nog een zogenaamd grappige opmerking naar je hoofd, alsof je te weinig hebt gedaan als kok. Als je wil schransen zoek je maar een all-you-can-eat buffet. Dan loop je mij in ieder geval niet tegen het lijf, (tenzij ze spareribs hebben).

#3 “Dit lust ik niet, wat is het eigenlijk?”
Deze ergernis is zo bekend dat er zelfs een spreekwoord voor is. Als ik een etentje geef, dan wil ik mijn gasten juist verassen, door bijzondere ingrediënten te gebruiken of met technieken te werken die een hele andere draai geven aan een bekend recept. Maar je hebt van die mensen, die durven niks te eten wat ze niet direct herkennen. Waarom niet? Ben je echt bang dat het vies is? Denk je nou echt, dat ik jou uitnodig zodat ik je iets voor kan zetten wat ontzettend smerig is? Bedankt voor het vertrouwen hè, top…

#4 “Oh, had ik je niet verteld dat ik dat niet eet?”
Als ik gasten krijg wil ik van te voren weten waar ik rekening mee moet houden. Ik hou er namelijk niet van om voor één iemand een aangepast bordje neer te zetten. Als iemand bijvoorbeeld vegetariër is, dan eet bij mij iedereen vegetarisch. Ik heb een keer gekookt voor zes mensen waarvan er één vegetariër was, één geen kaas en paddenstoelen at en één iemand zwanger was. Dat waren behoorlijk wat beperkingen maar toch ben ik er in geslaagd een mooi menu samen te stellen. MAAR, als je iets niet eet moet je dat wel even laten weten. Ik kan aan jouw hoofd niet zien dat je iets niet mag, kan of wil eten. Niks zo erg als je uren uitsloven in de keuken om vervolgens een portie friet in de frituurpan te moeten gooien voor die ene sukkel die je was vergeten te vertellen dat hij/zij allergisch, zwanger, kieskeurig is.

team confetti lekker varken 690px 72dpi

#5 “Maar ik wil niet kunnen zien wat het geweest is.”
Dit vind ik zo ontzettend hypocriet, maar toch hoor ik het regelmatig. Ik eet vlees en dat vind ik lekker. Maar ik weet ook waar dat vlees vandaan komt. Vlees, dames en heren, komt van een dier (ja echt!). Nou wil ik hier geen hele discussie ontsteken. Maar als je vlees eet, dan heb je daar dus vrede mee. Sterker nog, ik ben van mening dat als je dieren eet je ook bereid moet zijn ze zelf te slachten (wellicht dat ik die mening nog eens in de praktijk kan brengen). Er zijn echter zat mensen die wel vlees eten maar het dier er niet meer in willen herkennen. Dus geen karbonades, spareribs of kippenpootjes en al helemaal geen vis waar de kop nog aan zit. Als je dat niet aan kan, eet dan geen vlees!

♥♥♥

Hessel is illustrator, docent en een heel enthousiaste home cook.
Je kunt zijn illustraties hier bekijken!

REACTIES:

  1. Vera

    Welkom bij de club, Hessel! Wat heb je een super leuk eerste artikel geschreven. Hoewel ik zelf verre van een keukenprinses ben, lijkt het me inderdaad niet zo prettig als bovenstaande zaken tegen je gezegd worden wanneer je net een hele dag in de keuken hebt doorgebracht. Ik ben benieuwd wat je nog meer ‘to the table’ (ha-ha-ha) brengt in je volgende gastblogs!

    Reageren
  2. Els

    Wat leuk! ik vind het zelf ook heerlijk om mensen uit te nodigen en ze dan mooi en lekker eten voor te zetten, met 2 kleine kinderen is er helaas te weinig tijd voor

    Reageren
  3. Lotte

    Wat een leuk artikel! Zelf ben ik helemaal geen keukenprinses, maar toch kan ik me goed vinden in wat je schrijft. Dat van het zout, dat heb ik zelf ook al een paar keer meegemaakt en ik vind dat ronduit onbeleefd. En van dat vegetarisch eten: daarom ben ik flexitariër geworden. Ik eet zo weinig mogelijk vlees (voornamelijk uit gezondheidsredenen, ook al ben ik een grote dierenvriend), maar als ik bij iemand op bezoek ga en die heeft zich enorm uitgesloofd om iets lekkers klaar te maken met vlees, dan eet ik het uit respect en met héél veel smaak op. En daarbij, eerlijk is eerlijk, vlees is soms ook gewoon echt lekker.

    Reageren
  4. Linda

    Hoi Hessel! :D Ik geloof dat iedereen heel graag een keer bij jou komt eten, het ziet er alleen al prachtig uit!
    Ik herken dat wel ja, dat mensen niet eens proeven en dan al om zout vragen :’)

    Reageren
  5. kirst

    Ik vind je vergelijking met dwangvoedering van ganzen voor ganzenlever (foie gras) heel erg mank gaan. Niks is erger dan dat. Schranzende mensen zijn er niets bij. Zij hebben geen pijn, geen ijzeren buis door hun strottenhoofd. En jij als kok ook niet.

    Gelukkig zette ik me er overheen en las ik verder, want bij het herkenbare vlees heb je een supergoed punt!! Ook een grote ergernis van mij!

    Reageren
  6. Nina

    Hoi Hessel,
    fijn om te lezen dat er een nieuw lid is bij team confetti (the more, the merrier) en nog fijner dat het iemand is die dan ook nog eens kan schrijven, illustreren en een grote passie heeft voor koken. Wat wil een mens nog meer? Misschien de gerechtjes eens proeven, haha. Ik hoop dat je andere stukjes even zinneprikkelend zijn als deze. Als kokkin van mijn familie en vrienden kan ik mij zeker vinden in de bovenstaande stukjes. Misschien kan ik er nog aan toevoegen dat je soms mensen hebt die helemaal niets willen eten (of niets lusten…). Dan heb je zo je best gedaan op een taart/cake/gerecht en dan is er altijd wel een zeurkous die zegt “nee, ik hoef niet hoor – dat is niet goed voor mijn lijn.” Ik begrijp best dat mensen graag op hun gewicht willen letten, maar 1) je bent nog geen twintig en je ziet er prima uit en 2) zelfbereidt eten is 10 keer beter dan de kant-en-klare maaltijdsalade die je vervolgens wel weer eet, denk ik dan. Ach ja, misschien moet ik niet zo gepikeerd doen haha. Ik kijk ik ieder geval uit naar meer stukjes :D

    Reageren
  7. ingrid

    Oew, pittig stukje dit, ik ben benieuwd wat je ons nog meer gaat brengen Hessel! Puntje 1 vind ik ook vrij irritant. Ik voeg zelf altijd zo weinig mogelijk tot geen zout toe aan mijn eten, omdat het ronduit ongezond is. Daarnaast ben ik van mening dat een gerecht prima op smaak gebracht kan worden met andere kruiden. Helaas zijn er veel mensen die zoutverslaafd zijn en daarom eten zonder kilo’s zout niet kunnen proeven. Their loss.. Ook puntje 5 is een grote ergenis. Ik ben zelf vegetariër, maar ik erger me wel vaak aan vleeseters die dat soort dingen roepen. Hoezo hypocriet. En een beetje kinds. Iets anders waar ik mij vaak over verwonder zijn mensen die geen vlees, vis of bijvoorbeeld kaas lusten. Alsof je daar geen tientallen variëteiten van hebt.

    Reageren
  8. Ingrid

    Hey Hessel, welkom bij de Confetti’s! Olga omschrijft je als de perfecte man, dus dat kan haast alleen maar goed komen ;) En als je mij zo’n moestuin voorzet ben ik al om hoor, die zijn echt verrukkelijk! Deze eerste post is al een fijne binnenkomer, heel herkenbaar en gelukkig maak ik mij volgens mij niet schuldig aan al het bovenstaande. Hoewel ik wel een ‘moeilijke’ eter ben qua intolerantie en bijbehorend ‘dieet’ lust ik bijna alles en kom ik graag een keer bij je eten. Je houdt wel van een uitdaging toch? ;)

    Reageren

Laat een antwoord achter aan Nina Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *